Historia dachu

Od zarania dziejów ludzkość poszukiwała schronienia i bezpieczeństwa pod dachem. Początkowo były to jaskinie, lecz ograniczały one rozprzestrzenianie się siedlisk ludzkich. Pierwsze konstrukcje dachowe zbudowane przez człowieka składały się z gałęzi i liści, tworzących kształt szałasu. Mamy tu więc po raz pierwszy do czynienia z dachem spadzistym. Do krycia tak prostych konstrukcji używano również skór z upolowanych zwierząt. Jeszcze niedawno podobne szałasy wykorzystywali np. Indianie.

Znacznie później człowiek nauczył się wykorzystywać do budowli takie materiały jak kamienie ociosywane, drewno (w postaci desek czy gontów) czy też glinę. Już ok.25 tys. lat temu człowiek umiał wytwarzać z gliny proste figurki przedstawiające jego samego lub zwierzęta. Z 11 wieku p.n.e. pochodzą już liczne znaleziska naczyń glinianych, które z racji swej ognioodporności oraz wodoszczelności nadawały się znakomicie do przyrządzania potraw. Takie znaleziska odkryto na znacznych obszarach naszego globu od Europy Środkowej poprzez Afrykę aż po Azję.

Mniej więcej z tego samego okresu pochodzą pierwsze gliniane bloczki wysuszone na powietrzu służące do budowy domów. W suchych regionach Azji i Afryki można je spotkać również dziś. Pierwsze wypalane cegły pochodzą z ok. 5 wieku p.n.e. z Krety. Pierwszymi "dachówkami" były wytwarzane przez Etrusków ok. 800 lat p.n.e. płaskie płyty gliniane używane do krycia dachów. Pierwsza dachówka kształtowa pojawiła się w Grecji ok. sto lat później.

W Cesarstwie Rzymskim wytwarzano dachówki o kształcie rynnowym kładzione obok siebie. Z czasem, w celu uzyskania większej szczelności zaczęto łączyć je od góry półokrągłymi dachówkami. Ta forma dachówek zawędrowała wraz z podbojami na tereny dzisiejszej Francji i Hiszpanii i jest ona znana jako "Mnich-Mniszka". Karpiówka, której pierwowzorem były gonty drewniane, wyparła je ze względu na wysoką ognioodporność, co miało olbrzymie znaczenie przy coraz gęściejszej zabudowie miast okresu Średniowiecza. Do dziś jest to model o największym bogactwie typów. Od 15 wieku n.e. z terenu Holandii rozpowszechniły się dachówki w kształcie fali. Pierwsze dachówki zakładkowe, dziś najpowszechniej spotykane wytworzyli bracia Gillardoni w Altkirch, natomiast pierwszą przemysłowo produkowaną dachówką zakładkową była marsylka opatentowana przez niemieckiego producenta Ludovici w 1874 r. Do tej dachówki zastosowano również po raz pierwszy dachówkę boczną (szczytową).

Szczelność pokrycia między dachówkami uzyskiwano wcześniej stosując słomę lub końskie włosie z dodatkiem wapna. Dziś powszechnie układa się dachówki metodą "na sucho". Gąsiory, które służą do zabezpieczania szczelności dachu w miejscach stycznych połaci dachowych powstały z odwrócenia dachówek rynnowych.Ciekawą i długo utrzymującą się tradycją wśród producentów dachówek była tzw. "Feierabendziegel" czyli ostatnia dachówka dnia. Dachówka ta była ozdabiana różnymi motywami od zwykłego odcisku dłoni do bardzo wyszukanych zdobień.